De nieuwe studie verstrekt perspectief op FDA waarschuwing voor kalmeringsmiddelen.

De Gezondheid van de groep - in een nimh-Gefinancierde studie van meer dan 100.000 patiënten die voor depressie wordt behandeld, daalden de zelfmoordpogingen tijdens de eerste maand van behandeling - of die behandeling uit medicijn, psychotherapy, of allebei bestond. De bevindingen, die door de onderzoekers van de Gezondheid van de Groep in het Amerikaanse Dagboek van Juli 2007 van Psychiatrie worden gepubliceerd, tonen een gelijkaardig patroon voor bevolking van adolescenten en jonge volwassenen (tot leeftijd 24) zoals voor oudere volwassenen.

De studie werpt nieuw licht op de "zwarte adviserende doos af" die het Beleid van het Voedsel en van de Drug van de V.S. (FDA) dat in 2004 op kalmeringsmiddelen wordt geplaatst en sedertdien bovengenoemde Greg Simon, MD, MPU, de psychiater heeft herzien van de Gezondheid van de Groep die de studie leidde. Adviserend - die vele patiënten hebben betroffen, families, en zorgleveranciers - waarschuwt ervoor dat het zelfmoordgedrag spoedig na mensen kan te voorschijn komen jonger dan 25 beginbehandeling met nieuwere kalmerende medicijnen genoemd selectieve serotonine reuptake inhibitors (SSRIs). Het werd aangespoord door willekeurig verdeelde placebo-gecontroleerde proeven aantonen die dat de aanvang om een SSRI te nemen gedachten van zelfmoord onder sommige teens en jonge volwassenen kan gemeenschappelijker maken.

De studie van Dr. Simon is het eerste gepubliceerde onderzoek om het risico van zelfmoordpogingen het begin van behandeling met niet alleen kalmeringsmiddelen maar ook psychotherapy vóór en na te vergelijken. Het is gebaseerd op geautomatiseerde medische en apotheekverslagen voor meer dan 109.000 patiënten die behandeling voor depressie bij de Gezondheid van de Groep vanaf 1996 tot 2005 begonnen.

In de studie, waren de zelfmoordpogingen ongeveer tweemaal zo gemeenschappelijk onder patiënten tot leeftijd 24 zoals onder oudere volwassenen. Nochtans, was het tijdpatroon het zelfde voor beide leeftijdsgroepen, ongeacht het type van behandeling die zij hebben ontvangen: Pogingen van de zelfmoord waren waarschijnlijkst tijdens de maand vóór behandeling die die, door minstens 50 percenten in de maand is begonnen valt nadat de behandeling, daarna met regelmatige dalingen begon.

In al tijd neigden de punten - tot drie maanden vóór en zes maanden na beginnende behandeling - patiënten die hun kalmerend voorschrift van een psychiater ontvingen zal waarschijnlijk zelfmoord proberen. Zij die het van hun primaire zorg arts ontvingen zouden meest minst waarschijnlijk zelfmoord, met niveaus ertussen voor zij proberen die individuele psychotherapy van een therapeut buiten een psychiater kregen. "Dat niet omdat het zien van een psychiater u maakt willen doden," Dr. Simon zei. Eerder, stelde hij voor, wijzen deze resultaten op het feit dat de mensen met strenge depressie, die meer zelfmoord neigen te zijn, eerder zullen naar psychiaters worden doorverwezen, terwijl die met mildere depressiestok met hun primaire artsen.

"Onze studie wijst erop dat daar zei niets specifiek voor kalmerende medicijnen die of grote bevolking van mensen die met depressiebegin proberen maken zouden te doden - of hen te beschermen tegen zelfmoordgedachten," Dr. Simon. "In plaats daarvan, denken wij dat, gemiddeld, beginnend om het even welk type van behandeling - medicijn, psychotherapy, of allebei - de hulp de meeste mensen van om het even welke tijd heeft minder symptomen van depressie, met inbegrip van het denken over zelfmoord en het proberen van het." Dit gezegd zijnde bovengenoemd, vergeleek hij studies op basis van de bevolking - zowel waarnemingsstudies zoals dit één als willekeurig verdeelde gecontroleerde proeven van medicijnen - met "bewijsmateriaal door de omstandigheden" over wat aan individuele patiënten gebeurt.

Als andere psychiaters, heeft Dr. Simon een paar gedeprimeerd patiëntenbegin zien hebbend zelfmoordgedachten terwijl nooit het nemen van kalmerend medicijn ondanks over zelfmoord gedacht te hebben vóór toen. Hij stelt een hypothese op dat de subgroepen van mensen kwetsbaar kunnen zijn aan meer geageerd of zelfmoord het worden na het nemen van deze drugs. "Wij hopen leren hoe te om deze mensen vooraf te identificeren," hij zei.

Dr. Simon publiceerde een vroeger document aantoont dat dat het risico van zelfmoordpogingen in de weken verminderde nadat de patiënten begonnen kalmerend medicijn te nemen. Zijn nieuwe studie versterkt zijn vroegere conclusie die voor bevolking van mensen, zelfs teens en jonge volwassenen, zelfmoordpogingen zeldzamer recht na beginnend kalmerend medicijn neigt te zijn dan vooraf. Hij weergalmde de FDA'S aanbevelingen dat de artsen regelmatig hun patiënten tijdens behandeling met kalmeringsmiddelen controleren om ervoor te zorgen dat zij het juiste medicijn bij een dosis ontvangen die hen helpt zich beter voelen. "Als de mensen geageerd of zelfmoord voelen, zouden zij naar hulp van een arts moeten streven of therapeut," hij voegde toe (Hoffelijkheid van EurekAlert!, de dienst van AAAS).