Universidad DE Granada - de Psychologen schatten dat 35 per cent van Spaanse arbeiders tussen 25 en 40 jaar oud het post-vakantiesyndroom dit jaar onder ogen zullen zien.

Tiredness, gebrek aan eetlust en concentratie, geprikkeldheid, bezorgdheid, droefheid en een “couldn't-zorg-less” de houding is enkel enkele symptomen van deze ziekte, die tegen het eind van de tijd van de de zomervakantie en het terugkomen op het full-time werk worden veroorzaakt.

Miljoenen arbeiders zullen hun werkende plaatsen verlaten en zullen hun vakantie in de volgende weken beginnen. De dagelijkse routine zal deel afgelopen en rustende dagen uitmaken, zullen de beelden bij het seashore en de zomergeheugen terug naar verblijf - op zijn minst voor enkele maanden zijn.

De deskundigen schatten dat 35 per cent van Spaanse arbeiders tussen de leeftijden van 25 en 40 het "post-vakantiesyndroom" dit jaar zullen ontwikkelen: een algemeen gevoel van ongemak dat door het onvermogen van de persoon wordt veroorzaakt om aan het werk aan te passen na het beëindigen van vakantie.

Humbelina Robles Ortega, een onderzoeker van de Afdeling van Persoonlijkheid, Beoordeling en Psychologische Behandeling van de Universiteit van Granada, waarschuwt ervoor dat het teruggaan naar one’s gebruikelijke het werkroutine zowel fysieke als psychologische symptomen kan veroorzaken. "Gewoonlijk, wanneer het post-vakantiesyndroom fysieke symptomen veroorzaakt, is het niets maar de fysieke uitdrukking van psychologische ongerustheid," zij verklaart. Tiredness, het gebrek aan eetlust en concentratie, de slaperigheid of de slapeloosheid, de abnormaal snelle hartslag en de spierpijn zijn enkel enkele fysieke symptomen van deze ziekte. De psychologische symptomen omvatten geprikkeldheid, bezorgdheid, droefheid, a “couldn't-zorg-minder attitude” en een diep gevoel van emptiness.

Volgens Professor Robles Ortega raad, een goede manier om deze ziekte te verhinderen is de vakantie in verscheidene periodes omhoog te verdelen, in plaats van het nemen van de volledige periode in één ga: “If onze vakantie duurt één maand en onze werkgever staat ons toe om dit te doen, konden wij vijftien dagen en nog eens vijftien dagen eerst vergen later. Dit zal bezorgdheid verhinderen en wij zullen onder de indruk van een langere vakantieperiode zijn. Voorts zullen de veranderingen in gewoonten niet zo radicaal en permanent zijn en, daarom, zal opnieuw beginnen van het werk niet."zo traumatisch zijn

Behalve dit, adviseert de onderzoeker UGR "om een periode van wederaanpassing" te vestigen om van vakantie te werken, waarvoor het "beste besluit" is achter thuis te komen een paar dagen vroeger vóór de spanning van het opnieuw beginnen van het werk. "In deze twee of drie dagen zouden wij naar onze dagelijkse gewoonten moeten teruggaan of die opgeven goedgekeurd tijdens vakantie, zoals naar bed gaan later dan gebruikelijk of het hebben van wat siesta slaap na lunch”. Het doel van deze geleidelijke terugkeer aan het dagelijkse leven is “to verhindert het nieuwe begin van het werk het zijn zo traumatic” en zwaar.

Robles adviseert ook "om teveel belang" niet te hechten aan deze ziekte en het ogenblik onder ogen te zien van het worden terug naar het werk "als nieuw periodehoogtepunt van andere bevredigende ogenblikken." De onderzoeker UGR adviseert om reizen en andere prettige activiteiten allen door het jaar te plannen, in plaats van het doen dit slechts in de zomertijd. Deze manier, zegt zij, zullen wij “the gevoel dat het werk niet met goede ogenblikken komt, een "gevoel verhinderen dat de belangrijkste oorzaak van het post-vakantiesyndroom is.