Universidad de Γρανάδα - οι ψυχολόγοι υπολογίζουν ότι 35 τοις εκατό των ισπανικών εργαζομένων μεταξύ 25 και 40 ετών θα αντιμετωπίσουν το σύνδρομο μετα-διακοπών φέτος.

Κούραση, έλλειψη όρεξης και συγκέντρωσης, οξυθυμία, ανησυχία, θλίψη και ένα “θοuλδν'τ-προσοχή- less” η τοποθέτηση είναι ακριβώς μερικά από τα συμπτώματα αυτής της ασθένειας, που προκαλούνται μέχρι το τέλος του χρόνου θερινών διακοπών και επιστροφή στην πλήρους απασχόλησης εργασία.

Τα εκατομμύρια των εργαζομένων θα αφήσουν τις θέσεις εργασίας τους και θα αρχίσουν τις διακοπές τους στις επόμενες εβδομάδες. Η καθημερινή ρουτίνα θα είναι μέρος των προηγούμενων και στηργμένος ημερών, οι εικόνες στις μνήμες ακτών και καλοκαιριού θα είναι πίσω στην παραμονή - τουλάχιστον για μερικούς μήνες.

Οι εμπειρογνώμονες υπολογίζουν ότι 35 τοις εκατό των ισπανικών εργαζομένων μεταξύ των ηλικιών 25 και 40 θα αναπτύξουν το "σύνδρομο μετα-διακοπών" αυτό το έτος: ένα γενικό συναίσθημα της ταλαιπωρίας που προκαλείται από την ανικανότητα του προσώπου να προσαρμοστεί στην εργασία μετά από να τελειώσει τις διακοπές.

Το Humbelina Robles Ortega, ένας ερευνητής του τμήματος προσωπικότητας, της αξιολόγησης και της ψυχολογικής μεταχείρισης του πανεπιστημίου της Γρανάδας, προειδοποιεί ότι να επιστρέψει στη συνηθισμένη ρουτίνα εργασίας one’s μπορεί να προκαλέσει και τα φυσικά και ψυχολογικά συμπτώματα. "Συνήθως, όταν προκαλεί το σύνδρομο μετα-διακοπών τα φυσικά συμπτώματα, δεν είναι τίποτα αλλά η φυσική έκφραση της ψυχολογικής ταραχής," δηλώνει. Η κούραση, η έλλειψη όρεξης και συγκέντρωσης, η υπνηλία ή sleeplessness, ο ανώμαλα γρήγορος κτύπος της καρδιάς και ο μυϊκός πόνος είναι ακριβώς μερικά από τα φυσικά συμπτώματα αυτής της ασθένειας. Τα ψυχολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν την οξυθυμία, ανησυχία, θλίψη, α “θοuλδν'τ-προσοχή-λιγότερο attitude” και ένα βαθύ συναίσθημα του κενού.

Σύμφωνα με τις συμβουλές καθηγητή Robles Ortega, ένας καλός τρόπος αυτήν την ασθένεια είναι να διαιρεθούν οι διακοπές επάνω σε αρκετές περιόδους, αντί της λήψης της πλήρους περιόδου στο ένα πηγαίνετε: “Ηφ οι διακοπές μας διαρκούν έναν μήνα και ο εργοδότης μας επιτρέπει σε μας για να κάνει έτσι, μπορέσαμε να πάρουμε δεκαπέντε ημέρες πρώτα και μια άλλες δεκαπέντε ημέρες αργά. Αυτό θα αποτρέψει την ανησυχία και θα είμαστε κάτω από την εντύπωση μιας πιό μεγάλης περιόδου διακοπών. Επιπλέον, οι αλλαγές στις συνήθειες δεν θα είναι τόσο ριζικές και μόνιμες και, επομένως, το καινούριο ξεκίνημα της εργασίας δεν θα είναι τόσο τραυματικό."

Εκτός από αυτό, ο ερευνητής UGR συστήνει "να καθιερώσει μια περίοδο αναπροσαρμογήσ" για να εργαστεί από τις διακοπές, για τις οποίες "η καλύτερη απόφαση" είναι να αποκτηθούν πίσω στο σπίτι μερικών ημερών πιό στις αρχές πριν από την πίεση του καινούριου ξεκινήματος της εργασίας. "Σε αυτές τις δύο ή τρεις ημέρες πρέπει να επιστρέψουμε στις καθημερινές συνήθειές μας ή να σταματήσουμε εκείνους που υιοθετούνται κατά τη διάρκεια των διακοπών, όπως να πάμε στο κρεβάτι αργότερα από συνηθισμένοι ή η κατοχή κάποιου ύπνου σιέστας μετά από lunch”. Ο στόχος αυτής της βαθμιαίας επιστροφής στην καθημερινή ζωή είναι “το αποτρέπει το καινούριο ξεκίνημα της εργασίας από να είσαι έτσι traumatic” και αγχωτικός.

Το Robles συστήνει επίσης "να μην αποδώσει πάρα πολλή σημασία" σε αυτήν την ασθένεια και να μην αντιμετωπίσει τη στιγμή να επιστρέψει στη δουλειά "ως νέο σύνολο περιόδου άλλων ικανοποιητικών στιγμών." Ο ερευνητής UGR συμβουλεύει να προγραμματιστούν τα ταξίδια και άλλες ευχάριστες δραστηριότητες όλες μέσω του έτους, αντί να κάνει τόσο μόνο στο θερινό χρόνο. Αυτός ο τρόπος, λέει, θα αποτρέψουμε “τχε το συναίσθημα ότι η εργασία δεν έρχεται με τις καλές στιγμές, "ένα συναίσθημα που είναι η κύρια αιτία του συνδρόμου μετα-διακοπών.